groenbeheer
"Nederland is rijk aan groen" beweert de schrijver/socioloog Herman Vuijsje in zijn boek 'Schuifgroen' (2003, uitgeverij Contact). "Je ziet het als je komt aanvliegen op Schiphol: groen in een ongelofelijke variatie aan tinten. Dat groen ligt daar niet toevallig. Het is gemaakt door mensen en wordt beheerd en verdedigd door mensen – door boeren, natuurbeschermers, politici, ruimtelijke ordenaars en ontwerpers. Al die mensen, en de belangen waarvoor ze staan, koesteren hun eigen soorten groen. Nederland kent vlakgroen, zwakgroen, sterkgroen, stadsgroen, blokgroen, buurtgroen, strategisch groen, recreatiegroen en compensatiegroen. Plus een soort groen waarover je minder leest in bestemmingsplannen en beleidsnota's: schuifgroen. Steeds meer nieuwbouw en rommelzones tasten de nu nog strakke grens tussen stad en groen aan. Het groen wordt steeds verder opgeschoven. Het dreigt 'schuifgroen' te worden, net als de 'schuifkaas' waarmee arme mensen vroeger hun brood belegden. Als je een hap nam, schoof je gauw de kaas een stukje op. Maar als je niet oppast, valt op het laatst die kaas van je boterham. Dan heb je niks meer."
Herman Vuijsje schreef een aanstekelijk reisverslag naar aanleiding van een uitgebreide wandeling langs de groene grens van Amsterdam. Het bevat naast een verontrustende inventarisatie van bedreigingen ook een lofzang op het schitterende ommeland dat nog te vinden is op een steenworp afstand van de stad.