spreidingen
Vroeger wilde ik in elk land een klein stukje grond hebben, groot genoeg voor een tent zodat mijn onderdak over de hele wereld was geregeld.
Toen ik dit plan tegen iemand vertelde verhaalde hij over de onschendbaarheid van ambassadegrond. Deze terreinen van buitenlandse mogendheden kennen een ‘status aparte’ en zijn in het verleden bijvoorbeeld meermalen gebruikt door mensen om naar toe te vluchten.
Deze persoon kende de klappen van de zweep. In zijn jeugd had hij namelijk de wens om naar Panama te reizen maar hij had geen geld om die overtocht te maken. Op een dag trok hij de stoute schoenen aan, sprong op de fiets en belde aan bij de ambassade van Panama in Den Haag. Het personeel begreep zijn verlangen en hij mocht een tijdje in de ontvangstruimte doorbrengen. Vervolgens snelde hij weer naar huis om te vertellen dat ie die middag op en neer naar Panama was geweest.